justme

Saturday, June 30, 2007

Βγαλαμε τα φτυαρια....!

Ακουσατε ακουσατε!Η παρις χιλτον αποφυλακιστηκε..Χεστηκε η φατμε στο γιουλ μπαχτσε!Δεν μας φτανουνε τα βασανα μας,εχουμε την παρις,και την καθε παρις να βγαινει στα καναλια και να δηλωνει οτι δεν πινει(οχι οχι,δεν το πε γ ανεκδοτο),δεν εχει δοκιμασει ναρκωτικα(sorry αλλα εγω γελασα)και επισης ειναι θρησκα!
Μαλιστα μαλιστα!Γιατι δεν λεω,ειμαι σιγουρη οτι μετα τις μπαροτσαρκες χωρις εσωρουχα με την Μπριτνευ,καπου εκει στα αγρια χαραματα,το πρωτο πραγμα που κανει ειναι να παει να εξομολογηθει!ουδης αμφιβολια περι τουτου!Ε,μην τρελαθουμε κιολας μωρε!!!
Το αλλο?Εγραφε και ημερολογιο το κοριτσακι μας.πισω απ της φυλακης τα σιδερα,της βγηκε το συγγραφικο της!η συγγραφικη τη μαρανε!Οχι τπτ αλλο,θα το πουλησει και γυρω στα 100.000$..ε μα ναι για!Εγραψε 10 ψωροσελιδες η κοκονα μας και κατι εγινε!αχ βαχ τι να πουμε και μεις?ουτε cent δεν θα βγαλω εγω ετσι και πουλησς εγω το δικο μου ημερολογιο!χα χα!Και δεν φτανουν ολα αυτα,της κανω και τη χαρη να μιλαω γι αυτην!
τελος τελος τελος τελος!
Α Π Α Ξ Ι Ω ! ! !
Απλα με συγχισε το τσοκαρο παλι...
τσαγιαααααααααααααααααααα

Labels:

!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Σημερα δεν γραφω για μενα,γραφω για εσας....Ριχνω μια ματια πισω στη ζωη,στις δυσκολες κ στις ομορφες στιγμες της...
Θελω να αφιερωσω μερικες σειρες σε αυτο το blog για να σας ευχαριστησω..εσας..που καποιοι εν γνωση κ καποιοι εν αγνοια σας κανανε κ κανετε πιο ομορφη τη ζωη μου..Σε εσας που μου χαρισατε μερικες απο εκεινες τις στιγμες,που οταν τις θυμασαι νιωθεις τυχερος..Για τις στιγμες που με καναν να πιστεψω οτι ειμαι ευτυχισμενη!!!
Ησασταν εσεις τοτε,που εψαχνα γεματη ενεργεια το κλειδι της ζωης,που ηθελα να ζησω καθε καινουργεια περιπετεια..Ψαχνατε εκει,μαζι μου,και ας ξερατε οτι δεν υπαρχει τιποτα να βρουμε..Στηριξατε τα ονειρα μου,ταξιδεψαμε με τη σκεψη μας σε μερη απατητα,μοναδικα!Κλειναμε τα ματια και υπηρχαμε μονο εμεις..εμεις για εμας!Ολα τα αλλα..σκοτουρες,στεναχωριες,ηταν τοσο περιττα..σχεδον μηδαμηνα μπροστα σε οσα βιωναμε μαζι...
Σε εσας τους λιγους...που καναμε μια βολτα με την 'Αργώ' στην παραλια...και καθως το τοπιο χανοταν,καθως ο λευκος πυργος μικραινε κ ολα μοιαζαν τοσο ασημαντα..μερικα δακρυα ξεφευγαν απο τα ματια μας και ταξιδευαν στο αιγαιο μαζι με τους ορκους για παντοτινη φιλια που διναμε ενω αποχωριζομασταν αυτη τη ρουτινα της καθημερινοτητας,μεχρι το επομενο 20λεπτο που η βολτα του καραβιου τελειωνε,και γεματες απογοιτευση βαζαμε ξανα ολες εκεινες τις ελπιδες για μια διαφορετικη,αληθινη ζωη στον κουμπαρα των ανεκπληρωτων στιγμων...
Ονειρα υπηρξαν κ στην αγαπη..Ατελειωτοι στιχοι που ειχαν γραφτει σε καποιο ξημερωμα,αναμεσα σε δακρυα κ καρδιοχτυπια..που περιεγραφαν αλλωτε ομορφες στιγμες..κ αλλωτε..αλλωτε στιγμες γεματες πονο..δεν ειχε σημασια!εσεις ησασταν κ παλι εκει,για να μου δειξετε την αγαπη σας,την πραγματικη αγαπη...
Τελος,θα ηθελα να ευχαριστησω εσενα..ναι,εσενα που ακομη και αν δεν το ξερεις,μπορεις να κανεις και το πιο τρελο ονειρο μου να φανταζει σχεδον αληθινο οταν εισαι κοντα μου..σε σενα που μπορεις να το ζησεις μαζι μου!

Labels:

Δυο η ωρα..και βαριεμαι...και δεν νυσταζω..και συνεπως δεν θελω να κοιμηθω..Και θελω να μιλησω..Μαλλον ειναι τρελη η απαιτηση να ναι καποιος ξυπνιος αυτην την ωρα..να ειναι εκει γ μενα...Καθομαι σαν τον μ***** κ γραφω...γραφω σε ενα χαρτι που δε θα διαβαστει ποτε..και θα πρεπε τωρα εγω να νιωθω ανακουφιση ε?ΣΚΑΤΑ!Νευρα νιωθω,μονο αυτο!!!
Χιλιες φορες να πεφτα γ υπνο απ τις ενια..ολη τη μερα σε πριζουν με μνμτα και τηλεφωνα..και εσυ εισαι εκει..ναι,βεβαια..παντα εκει!
Ομως τωρα που εσυ τους χρειαζεσαι...ποιος σε γ**** εσενα..σεχουν γταμμενη στα αγραφα..Δε πας να ψοφισεις!Αυτοι θα το καταλαβουν οταν και αμα ξυπνησουν καποια μερα εκει,στο παραλληλο συμπαν τους..στον κοσμο της μερας..σεναν κοσμο τοσο κοντινο κ ομως τοσο μακρυνο...χωρις τη μαγεια της νυχτας ολα ειναι ανουσια....Η νυχτα σε απελευθερωνει,αφηνει τα αισθηματα σου να ζησουν χωρις κανονες...αρκει να υπαρχουν κανονες γ να τους παραβεις...
γιατι στη μοναξια,οτι κ να κανεις ειναι κενο..Γι αυτο λοιπον σκασε!πνιξε ολα σ τα συναισθηματα γ αλλη μια φορα κ πεσε κοιμησου....η μαλλον ξαπλωσε απραγη μεχρι να ξημερωσει..μεχρι να θυμηθουν την υπαρξη σου..μεχρι να σε ξαναχρειαστουν...
μεχρι τοτε ομως.....
τσιμουδια...!
Στη ζωη του καθε ανθρωπου υπαρχουν ομορφες κ ασχημες στιγμες..περιοδοι που ειναι ευτυχισμενος κι αλλες που 'τον εχει παρει απο κατω' κ νιωθει οτι τπτ δεν θα τον κανει να νιωσει καλυτερα..
Θα ηθελα πολυ να μπορς να προβαλλω τροπους αντιμετωπισης αυτης της ασχημης ψυχολογικης καταστασης αλλα αναμφισβιτητα δεν ειμαι ο καταλληλος ανθρωπος!Αντιθετως μαλιστα..ειμαι απο τους ανθρωπους που ακομη και οταν ειναι ευτυχισμενη δεν μπορουν να το απολαυσουν ελευθερα,χωρις φοβο γτ τους ακολουθει το κλισε 'ολα τα καλα καποτε τελειωνουν' ή ακομη και 'ειναι πολυ καλο γ να ειναι αληθινο'..Δεν λεω,μπορει καποιες φορες αυτη η καχυποψια να ειναι βασιμη,ομως ας μην κοροιδευομαστε,αν δεν μπορεις να ζησεις τις λιγες στιγμες ευτυχιας-ψευτικης ή αληθινης-που σου δινει η ζωη....που πας ρε καραμητρο που λεει και η μαμα μου(σοφη γυναικα:Ρ).Και ισως να εχει δικιο...Δεν ξερω αν δεχομαι την αποψη της,αλλα την καταννοω...
Επισης θυμηθηκα μια κουβεντα του πατερα μου,με τον οποιο τα πιστευω μας ειναι εντελως διαφορετικα και διαφωνω με ολες τις αποψεις του περι ζωης και κοινωνιας!Κι ομως,μια του απαντηση με προβληματησε πραγματικα..
Ητανε τεταρτη κ γυρνουσαμε απ το κλασικο μασ σινεμαδακι...Εμενα με ειχε πιασει το χαζο μου παλι και φιλοσοφουσα διαφορα περι αξιων κ ζωης..ο,τι να ναι δηλαδη!Αυτος φυσικα δεν ειχε καταλαβει γρι γτ απλα ποτε του δεν ηταν καλος στο να ψυχολογει ανθρωπους.
Ελα μου ντε ομως που δεν αντεξα και το ανοιξα το ρημαδι..Ηθελα να μιλησω καπου,και αφου αλλη λυση δεν υπηρχε,ειπα να δοκιμασς να του μιλησω γ οσα σκεφτομαι μια φορα!Κι ετσι αρχισα...
"Μπαμπα,αγαπας τη ζωη?"φυσικα δεν περιμενα γ απαντηση,απλα συνεχισα:"εννοω,εισαι ικανοποιημενος?ολη μερα δουλευεις,τρεχεις,νευριαζεις(λεμε τωρα),κουραζεσαι..ε,και καμια φορα χαιρεσαι λιγακι αλλα συνηθως κ αυτο απ τη μυτη σ βγαινει μετα.."βασικα αυτα τα λεγα κ για ενα ευρυτερο συνολο ανθρωπων που σιγουρα βρισκεται στη ιδια θεση..
Πριν ολοκληρωσω τον μονολογο μου με διεκοψε ξεκινωντας να λεει κτ για εφηβεια κ για ομορφα χρονια..αλλα οπως παντα ειχα παρει πολυ φορα γ να σταματησω να μιλαω..
"ναι ρε μπαμπα,εφηβοι,ξεγνοιασια,πλακες,χαιρω πολυ!!!Και γω σ λεω οτι 2μηνες να ξαναπηγαινες σχολειο θα καταριοσουν την ωρα κ την στιγμη!Σ'ολη τη χρονια αντε οι πλακες να κρατανε 2 ωρες!
Και τοτε μου ρθε το αστροπελεκι!
"Μα,αυτη εινια η ζωη Δημητρα!Γι αυτες τις δυο ωρες ζουμε..Σε ολη μας τη ζωη ζητημα 4 ωρες να κρατανε οι ομορφεσ αναμνησεις,κι ομως,αυτες ειναι που μας κανουν να χαιρομαστε τη ζωη!"
Καπου εκει εμεινα,να κοιταζω σα χαζη εξω απο το παραθυρο...
Ποσο δικιο ειχε...
Κι ομως,η απαισιοδοξη πλευρα μου δεν σταματαει να μου θετει το εξης ερωτημα..Αξιζει να ζουμε μια ολοκληρη ζωη γεματη αντιξοοτητες για να χαρουμε μερικες μονο στιγμες ευτυχιας?Ολα αυτα απλα γ λιγες ομορφες αναμνησεις?
Διαφωτιστε με με την αποψη σας γτ εχω μπερδευτει λιγακι.....

Το τωρα..το πριν....και το μετα...!!!!!

Πανε λιγες μολις μερες..ηρθα στη μητερα μου,εφερα ολα μου τα συμπραγκαλα,μου βγηκε η ψυχη να τα βαλω σε μια ταξη αλλα εγινε κ αυτο...ολα γινανε,η παλια μου ζωη ξαναγενιεται...
Καθως σκαλιζα καποια παλια τετραδια..ανακαλυψα πραγματα που ειχα ξεχασει οτι υπαρχουν..Ενιωσα μια νοσταλγια,γτ αυτη που τοτε τα ειχε γραψει,δεν θυμιζει κ τοσο εμενα πια.....Ο χρονος περναει,κ μαζι του χανονται πολλα..μικρες ομορφες στιγμες,γελεια,αστεια..ακομη κ καποια αγχη,καποια προβληματα..ολα ξεχνιουνται με τον καιρο....
...Αναρωτιεμαι..αραγε κ στην αγαπη συμβαινει το ιδιο..αραγε κ η αγαπη ξεχνιεται?..Θα μπορουσε ο χρονος να σβησει τοσο εντονα συναισθηματα,τοσο σημαντικες στιγμες..αραγε καποια ονειρα θα ξεχαστουν,πριν καν πραγματοποιηθουν?
Μπα,οχι!Δεν νομιζω..απο εμας,απο τον καθενα μας εξαρταται κατα κυριο λογο το ποσο και το πως θα προσπαθησουμε για να κρατησουμε καποια πραγματα,καποιους ανθρωπους στην ζωη μας...
Και επανερχομαι..αφου χαζεψα τα τετραδια,τα εβαλα στη γωνιτσα τους και παλι...ανοιξα την ντουλαπα,τα ρουχα μου ηταν μεσα πια..κοιταξα τα ραφια του γραφειου,ολα γεματα..Το κρεβατι,στρωμενο...εμεινα να κοιταζω...ολα ηταν τοσο...τοσο......οπως πριν..
ναι,αυτο ηταν!!!Αυτο με εκανε να νιωθω περιεργα.....Γιατι ημουν στο ιδιο περιβαλλον ξανα..μονο που δεν ειμαι ο ιδιος ανθρωπος πια..κ αν τωρα δεν μου αρεσει αυτο π ειχα παλια?και αν εχς συνηθισει σε κατι διαφορετικο,κατι στο οποιο ημουν αυτη που ημουν..ετσι απλα...
ενω τωρα...Θα χασς τον εαυτο μου..το νιωθω..ισως και κατα καποιον τροπο να το επιδιωξω αυτο..θελω να αλλαξω..να γινω το καλο κοριτσι που διαβαζει,που δεν βριζει,που υπακουει στους κανονες κ δεν εκνευριζεται με το καθετι...Ζω με αυτην την ελπιδα..κ ας ξερω οτι δεν θα γινει ποτε...
Νυχτωσε πια..νιωθω την κουραση σε καθε εκατοστο του κορμιου μου..βουλιαζς στο κρεβατι μου...κλεινς τα ματια..
Ισως οταν ξυπνησω ολα να ειναι διαφορετικα....

Monday, June 18, 2007

to simantikotero post autou tou blog!!!

episis thelw na sas pw kati edw kai polu kairo....blmfr erjwieirirgjeige nfre fe ekwfj kj i rfe ....mcoerrv ejr egfer ge!!!!unvieer>?cweniweonfr f finwfns 3rnr 2j fesn fe3w fiw ds e rfe ib ffc rie ti4 fr g5445tefd sdgfrt hrt gre gr ty sfef45y6 ht7jh t7rf ef efs edv xb fnh x mndxmds w d.............mvdknvk vdn vern jke df.!!! gfv j n vnd fj d kf c skd fjr vmdv fmn nmd !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
nai nai,etsi opws sas ta lew einai...............kai twra p sas anoiksa tin kardia m,twra pou mathate to polutimotero mustiko mou...apoxwrw!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Thursday, June 14, 2007

A post by angel and rita..our last day together!!!

ριτα:αγγελικη μου...γλυκια μου κοπελιτσα...αχ αχ βαχ ποσο λυπαμαι που σε χανω...μας εφυγες τοσο νωρις...ειναι αβασταχτος ο πονος..ααααα
αγγελα:αχ...μπισκοτακι μ....το ξερω οτι θα σου λειψω...οπως θα λειψεισ κ συ σε μενα...περασαμε τοσο υπεροχεσ στιγμεσ μαζι και ελπιζω να μην τισ ξεχασεισ....Π-Ο-Τ-Ε!
ριτα:ζητας πολλα οπως παντα αγαπητη μου..η ταση μου να ξεχναω με ποιον εκανα τι, ειναι ευρεως γνωστη...παντως εδω,εν οψη οσων διαβαζουν αυτο το κειμενο...ορκιζομαι...ορκιζομεν βεβαιως βεβαιως,να κανω μια αξιοτιμη,αξιοτιμη εγω προσπαθεια,για να μην ξεχασω ποτε ολες τις βλακωδεις στιγμες που περασαμε μαζι!!!
αγγελα:δεν ξερω τι λεσ εσυ απλα εγω σου λεω απλα και ξεκαθαρα οτι θα μου λειψει παρα παρα πολυ ολο αυτο,το να μαστε στιν ταξη μαζι να γελαμε να κανουμε φαρσεσ στουσ αλλουσ να τουσ κοροιδευουμε να βαριομαστε στο μαθημα,
ριτα:να βριζομαστε,να νευριαζουμε
αγγελα:αλλα και να φανταζομαστε δικεσ μασ καταστασεισ που τοσεσ φορεσ μασ εκαναν να ξεκαρδιστουμε στα γελια
ριτα:να φτιαχνουμε με τη φαντασια μας και μονο καινουργιουσ κοσμους και να ζουμε μεσα σε αυτουσ...οι δυο μασ:¨)
αγγελα:και επισησ να μιλαμε γραπτοσ με τιν δικη μασ γλωσσα και κανεισ αλλοσ να μην καταλαβαινει τι γραφουμε.απλα θελω να ξερεισ οτι εισαι η μονη αληθινη φιλη που ειχα ποτε και πωσ ΣΑΓΑΠΑΩΩΩΩΩ!!!!!!!angel+rita=b.b.a.l.e.
ριτα:αληθινη φιλη ε?χιχι....αχ και να ξερες τι λεω πισω απο την πλατη σ...το τι θαψιμο πεφτει,αλλο πραγμα :ρ ...περα απ την πλακα αγαπητο μου σκουλικακι¨,μπισκοτακι κ ολα τα ασχετα μαζι,και γω σε αγαπαωωωωωωωωωω παρα παρα παρα μα παρα πολυ και ευχομαι πραγματικα ακομη και μετα απο καιρο να εχουμε καταφερει να διατηρισουμε την ξεχωριστη σχεση που εχουμε αυτα τα 3 χρονια π ειμαστε μαζι...και φθσικα ειπα σχεση γτ ολοι ξερουν οτι ειμαστε τζιβιτζιλουδες(ονοματα δεν λεμ΅:ρ)...τεσπα...παραδιδω την σκιταλι....στον...στην...ε....στον κανεναν...ατυο ηταν το κειμενο καλε!τι θελατε κ αλλο?μου χαχαχαχα
αγγελα:απαιτω να με θυμασαι και να κρατησει η φιλια μασ εισ τους αιωναισ των αιωνων.....
ριτα:αμηνννννννν...!!!!!

Wednesday, June 06, 2007

ela mou,eina akinduni i trela m(leme tora)

tora ego grafo
grafo gia na po kati
kai epeidi grafo perimenete na diabasete kati
skepsou'
xmmmmm.....mpa,keno!
ksanaskepsou.....
kai an den grapso?
oxi,tha grapso.........
brika ti tha sas po kale!tipota!
xaxaxaxaxaxaxaxa
tzampa ksodepsate 4 deuterolepta
diabazontas auto pou egrapsa! :P
ithiko didagma:i rita leei malakies!min diabazete ta grammena tis!
wwwwwwwwwwwwwwwwwwwwwwwwwwwwwwwwww

Mια μικρη μικρη ιστορια....

Σ'αυτο εδω το φτωχο,λιτο τετραδιο,θα εξελιχτει μια ιστορια ζωης...Μια μικρη μαγεια που ποτε δεν θα καταλαβει κανεις..και σαν η ιστορια τελειωσει,και σαν το φιναλε ρθει,ο κοσμος με μιασ θα την ξεχασει,καποτε θα την απαρνηθει.
Η ιστορια αυτη σε κρυες γραφτηκε βραδυες,που το τζακι εκαιγε ζεστα,και μαζι του εκαιγε καρδιες...Σε νυχτεσ που αν κι ο χειμωνας ηταν αγριος,ο δρομος της καρδιας καθε αλλο ηταν απο αδειος...
Το θερμο φως του ερωτα ομορφαινε καθε στιγμη,και η ευτυχια στα ματια της φαινοτανε λαμπρη..
Θα 'ταν δε θα 'ταν 16χρονω,κορμοστασια λαμπαδα κι ομως ακομη ενα μωρο..Τα σγουρα ξανθα μαλλακια της ελουζε το φως,και τα ματια της ητανε,παραδεισος σωστος..Σαν περπατουσε γυρω της μια αυρα ευτυχιας,που μαζευε επανω της,βλεμματα λατρειας..Η ζηλια δεν την επιανε,το ματι δεν κρατουσε,γιατι η καλοσυνη της,ολα τα νικουσε...Φοβο δεν ενιωσε ποτε,κι ουτε ειχε χυσει δακρυ,αλλα ολουσ τους βοηθουσε,και σ'ολα εβρισκε ακρη.
Ωσπου μια μερα βροχερη,μια μερα υγρη και κρυα,η μοιρα της την εμελλε,να νιωσει τα θηρια.Θηρια οχι κακα,του ερωτα μοναχα,που μεσα της χωθηκαν βαθεια,και φεραν τα πανω κατω στην καρδια...
Εκεινη λοιπον τη νυχτα,την κρυα,την βροχερη,τα ματια του συναντησαν,την ματια της την καυτη...
Κι εκεινος ομορφος,ψηλος,με καστανα μαλλακια,ειχε δυο ματια γαλανα,που σ'εκαναν κομματια...Τα ξυλα ετοτε μαζευε,να παει φωτια να βαλει,αλλα οταν την πρωτοκοιταξε,κεραυνος σαν του ΄ρθε στο κεφαλι...Ξεχασει τι ηθελε,ο δρομος που τον παει,το μονο που τωρα ηξερε,τρελα την αγαπαει..
Και περασαν μερεσ παμπολες,και οι μερες γιναν χρονια,κι αυτη η σπιθα στην καρδια,θαρρεισ κρατει αιωνια...Το μωρο τωρα μεγαλωσε,ο νεαρος εγινε αντρας,και σαν νομιζω ακουσα,ειν' γιος της Αλεξανδρας.
Λαμπρη γυναικα του χωριου,με κεφι και φινετσα,ολοι τηνε θαυμαζανε,κι ολοι την αγαπουσαν,ασχετως το ποιοι ητανε,κι απο ποιανου σκουφια κρατουσαν..
Ετσι λοιπον κι αυτος,σωστο παλικαρακι,πηγε κανταδα για να κανει,μ'ενα του φιλαρακι..Η αγαπη του σαν σημερα,ειχε γεννηθει,κι ηθελε να ειν' ο πρωτος,που χρονια πολλα θα πει.
Ετσι λοιπον πηρε τους δρομους,με βιολι κ ακορντεον,και υπακουσε στους νομους,της καρδιας και των μυαλων..
Να τος,σιγα αχνοφαινεται......
Στο παραθυρι εσταθη.............
Μονο που μια ανασα πηρε,και ξαφνικα εχαθη...
Λιποθυμησε απο την αγωνια,σαν να 'τανε καμια κυρια,αλλα γρηγορα εσηκωθει,και βαρος στην καρδια του το χει,που εδειξε τοση ευαισθησια,εστω και μπροστα σε αληθινη φιλια...
Πινει λιγο νερο,την ντροποη του μπας και καταπιει μ'αυτο.Δινει συνθημα νοερο,ενα δυο τρεια,και ολοι στο χορο!!!
Το παλιο μπαλκονι του σπιτιου,αξαφνα φωτιζει,και η γλυκια της παρουσια,με χαρα τον πλημμυριζει!Τωρα τραγουδα πιο δυνατα,οι στιχοι καθαριοι ακουγονται,το φιναλε λεει ξανα,και οι στιχοι σαν να φλεγονται..Αυτη εκει απο ψηλα κοιτα,με τη ματια της του δινει μια αγκαλια,εκεινος σαν να την ενιωσε θαρρω,απο ψηλα που τον κοιτω..
Λογια ομορφα,μοναδικα,της ψυθιριζει σιγανα,εκεινη αμηχανα δυο λεξεις,του λεει ρυθμικα,πολυ τον αγαπα!
Αυτη της η σφραγιδα,σωστη υπογραφη,εκλεισε ενα συμβολαιο ζωης,απλα μ'ενα φιλι..
Η μερα εκεινη χαραξε,μια κοινη πορεια,κι ακομη μαζι οδευουνε,σε καθε δυσκολια.Η αγαπη εχει πια φωλιασει,στη δικη τους την καρδια,και οσα κι αν εχουν περασει,η φλογα παντα θα κρατα...
Τους βλεπω,ανηφοριζουνε,σ'ενα μικρο σοκακι,τα μπαστουνακια τριζουνε,και μπρος ενα σπιτακι..Τα προσωπα δεν λαμπουν πια,θαρρεις δεν εχουν χρωμα,μα υπαρχει εκι μια πινελια,που στιγματιζει ακομα..και αν κοιταξεις πιο βαθεια,σ'αυτα τα γκριζα ματια,θα δεις ξανα μια κοπελια,στα ιδια μονοπατια...
Τα χρονια κι αν περασανε,γερο και αν σε πουνε,οι αναμνησεις θα ναι κει,νεο να σε κρατουνε...
Ζησε το τωρα,τη στιγμη,φτιαξε καινουργιους δρομους,κανε ονειρα σαν να σαι ενα παιδι,ασ'τις ευθυνες σ'αλλους ωμους...
Και οταν η ωρα σου πια 'ρθει,γλυκα θα αποχωρησεις,αφου νερο θα εχεις πιει,απ του ονειρου σου τις βρυσεις...κι ετσι γοργα και διαφανα,σαν το νερο κυλαει,μαζι με τις αισθησεις σου,στο ονειρο θα σε παει...................