justme

Monday, April 06, 2009

Ειναι μαλακια...ειναι μαλακια οταν αγαπας τοσο πολυ που φτανεις σε σημειο να χανεις τον εαυτο
σου...μεσα απο την αγαπη ανακαλυπτουμε τον εαυτο μας, νεες πτυχες του..αυτες οι πτυχες ομως
μπορει να ειναι και αρνητικες ...Ζηλεια...οποτε ακουω αυτη τη λεξη ενα περιεργο συναισθημα με
κυριευει..απο τοτε που μπηκα στην εφηβεια δεν εχω παψει να ζηλευω...οταν ημουν χοντρη ζηλευα
καθε κοριτσι που απλα ηταν αδυνατο, τωρα που αδυνατησα ζηλευω ενα σωρο αλλα πραγματα που πολυ
θα ηθελα να εχω αλλα δυστυχως η φυση δεν με προικισε με αυτα..και ναι,οσον αφορα τον εαυτο μου
ειμαι αρκετα επιφανιακη,αλλα δεν μιλαω μονο για εξωτερικα ζητηματα..παμπολες φορες ζηλευω την
υπομονη ,την ηρεμια και τη διαλακτικοτητα καποιων ανθρωπων..
Ειναι ασχημο συναισθημα η ζηλεια..ψυχοφθορο και καθολου επικοδομητικο..μεσω αυτης κανεις κακο
στον εαυτο σου και στους ανθρωπους που σε αγαπανε...αλλα αν εχεις αυτογνωσια,κανεις
περισσοτερο,πολυ περισσοτερο κακο στον ιδιο σου τον εαυτο...γιατι αναγνωριζεις ποσο λαθος ειναι η
αντιμετωπιση σου,ερχεσαι αντιμετωπος με ενα σοβαρο ελλατωμα,και αυτο παντα ποναει...
Μα τι να κανεις?Με καποια στοιχεια απλα γεννιεσαι,δεν τα επιλεγεις...η μηπως υπαρχει ελπιδα για
αλλαγη?Ειμαι αρκετα δυσπιστη...
Οταν αγαπαω,αγαπαω με ολη μου την ψυχη,με ολο μου το ειναι...και οταν δινεις τα παντα,φοβασαι..και
οτα φοβασαι φερεσαι παραλογα και λαθος...και οταν φερεσαι λαθος πληγωνεις...και μετα νιωθεις
αναξια...τα βαζεις με τον εαυτο σου,αναρωτιεσαι πως γινεται ενω οι προθεσεις ειναι τοσο αγνες και τα
αισθηματα τοσο αληθινα,το αποτελεσμα πολλες φορες να ειναι ασχημο και αποκρουστικο..και ολα αυτα
εξαιτιας σου...
Μεγαλο το βαρος της ευθυνης...εχω μαθει να το σηκωνω μπροστα στα ματια τριτων...μονη μου ομως
καμια φορα λυγιζω απ το βαρος, νιωθω οτι οι αντοχες μου εξαντλουνται...δεν ειναι ευκολο να εισαι εσυ
ο λαθος, να βρισκεσαι εσυ στη μειονεκτικη θεση,ή τουλαχιστον να νιωθεις ετσι,γιατι το τι νιωθουμε παιζει
ρολο.......ετσι λοιπον,νιωθω πολλες φορες οτι κανω τα ιδια λαθη τα οποια εγω ακομη και τωρα
καταδικαζω, πραγματα τα οποια μπορω να κρινω αντικειμενικα και να καταλαβω που
οδηγουν...πραγματα που παρα την επιγνωση των συνεπειων τους συνεχιζω να κανω...μα δεν ειναι
χαζο?
Απλα χαζο?Οταν αγαπας πρεπει να κανεις τα παντα...και οταν σ'αγαπουν πρεπει να κανεις ακομη
περισσοτερα για να αποδειξεις στον εαυτο σου οτι εισαι οντως αξια αυτης της αγαπης.....χρειαζεσαι
στηριξη σε αυτο...ο ανθρωπος σου πρεπει να ειναι παντα εκει...γιατι αλλιως ειναι πολυ πιο ευκολο να
βρεθεις στην κατηφορα της απογοητευσης..και οταν πια φτασεις εκει..............μακαρι να μην το
νιωσετε ποτε....λενε οτι το χειροτερο συναισθημα ειναι να απογοητευεις τον εαυτο σου...εγω θα
συμπληρωσω 'και να απογοητευεις τους ανθρωπους που αγαπας'..πραγματικα αβασταχτο φορτιο....
Απλα πρεπει να βαστας,δεν πρεπει να αφηνεις τον εαυτο σου να λυγισει...γιατι τελικα απο μεσα μας
πηγαζει μια δυναμη μεγαλυτερη απο οση μπορει να μας προσφερει ο καθενας..και μονο οταν την βρουμε
και σηκωθουμε και σταθουμε με σταθεροτητα και αποφασιστηκοτητα στα ποδια μας,μονο τοτε θα
νιωσουμε καλα...και γω ακομη την ψαχνω..που θα μου παει :)