justme

Sunday, September 19, 2010

Miss you...i guess...

περασαν τοσες μερες... που πλεον αναρωτιεμαι αν μου λειπεις εσυ ή απλως εχω συνηθησει να σε σκεφτομαι καθε βραδυ...δεν θυμαμαι καθαρα πως πραγματικα εισαι...σχεδον διεγραψα καθε σου ελλατωμα...επεσα παλι στην ιδια παγιδα...σε εξιδανικευσα....και τωρα μου λειπει η τελεια εικονα σου...οσα νομιζα οτι θα καταφερναμε μαζι...οσα ενιωθα καθε στιγμη που περνουσα στην αγκαλια σου.... μου λειπουνε να ψευτικα λογια σου....για τα οσα ενιωθες, για το κοινο μας μελλον.... μου λειπει η ειλικρινεια που εβλεπα στα ματια σου.... η ευκολια σου τελικα στο να υποκρινεσαι... τι γλυκο θεατρο που ηταν αληθεια...
εκλεισε αποτομα η αυλαια, και με αφησε να αναρωτιεμαι... αν θα μπορουσε να υπαρξει αραγε ενα happy end..σαν να μη προλαβα να δω καθαρα το τελος..σαν να γραφτηκε βεβιασμενα...
ή μηπως γραφεται ακομη? μηπως τελικα το εργο δεν τελειωσε, αλλα βρισκεται στο διαλειμμα του? τα φωτα αρχισαν ξανα να χαμηλωνουν... το βλεμμα μου προσηλωνεται στις κλειστες κουρτινες, στο αδειο σανιδι...
η αγωνια κορυφωνεται..ποιος ξερει τι θα ακολουθησει?

Saturday, September 18, 2010

μονη κανω σκεψεις βραδυνες, και παιρνουν οι καθημερινες..

Πλακα εχει...να ξυπνας στις 4.30 το απογευμα και παρολα αυτα παλι να μην εχεις τι να κανεις για να γεμισεις τη μερα σου...δεν ειναι οτι δεν εχω επιλογες.απο επιλογες αλλο τιποτα, και για γεματες αλλα και για αδειες τσεπες..το θεμα ειναι η διαθεση..ο,τι και αν σκεφτω μου φαινεται απλα βαρετο...ο καφες με τα ιδια ατομα και τις ιδιες πανω κατω συζητησεις, το ποτο σε καποιο δηθεν μαγαζι της παραλιακης η του λιμανιου που απλα θα προμοταρω την καλη μου εικονα...ακομη και η νυχτερινη διασκεδαση σε κλαμπ η μπουζουκια μου φαινεται βαρετη..διοτι ο λογος που πηγαινω σε τετοια μερη ειναι για να χορεψω, και πλεον ουτε σε αυτη μου την αγαπη βισκω συχνα συμπαικτες....
Ακομη και η εξοδος για φαγητο, σχεδον απειλητικη μου ακουγεται... θα φαω το 5πλασιο απ οσο αντεχει το στομαχι μου, και επειτα θα εχω τυψεις και νευρα που για αλλη φορα υπεκυψα στην ανεξελεγκτη λαιμαργια μου... γυναικες θα μου πεις,κλασσικο φαινομενο !!!
Απο ολες μου τις επιλογες για διασκεδαση, το να κατσω σπιτι και να γραφω στον μπλογκ μου, μού φαινεται πιο ελκυστικο...να δω και καμια ταινιουλα,να φαω κατι, να ακουσω μουσικη....ολα καλα μεχρι εδω.....μονο που ολα αυτα στο συνολο τους παιρνουν κανα 5ωρο...κ γω κοιμαμαι κατα τις 7 το πρωι...οχι λογο επιλογης, λογω χαλασμενου βιολογικου ρολογιου υποθετω!!!! μεχρι το χαραμα ομως μεσολαβουν πολλες, παρα πολλες ωρες.... τις οποιες μονο που τις σκεφτομαι μου ρχεται να πηδηχτω απ το παραθυρο !!!!!
Καθε μερα το ιδιο προβλημα, πως θα γεμισω τις ωρες μου...και καθε βραδυ με βρισκει μες την υπερενταση και τα νευρα, καθως τιποτα πραγματικα ενδιαφερον δεν υπαρχει στη ζωη μου τον τελευταιο μηνα... τελικα ειναι βαθυτερο το προβλημα...δεν νιωθω αδεια απο εξω προς τα μεσα...αλλα απο μεσα προς τα εξω.... γιατι να βγω οταν δεν περιμενω να δω καποιον, οταν δεν μου λειπει κανεις και οταν δεν ενδιαφερομαι καν να γνωρισω κατι καινουργιο....θα μου πεις για τον εαυτο σου, για την προσωπικη σου ψυχαγωγια... δεν ειναι ετσι ομως..ποιον κοροιδευουμε......
Η μονη παρηγορια που εχω ειναι οτι συντομα θα αρχισω να μαζευω τα μπογαλακια μου και θα φυγω επιτελους.... θα κανω αυτην την κινηση που ονειρευομαι χρονια τωρα και που δεν περιμενα να εχω τοσο γρηγορα την επιλογη να την κανω..γιατι πιστευα οτι θα σπουδασω στο σπιτι μου, στη θεσσαλονικη... μα ποσο ομορφη ειναι αυτη η απροβλεπτη αλλαγη που ηρθε στη ζωη μου.... ευχομαι να πανε ολα καλα... να αρχισω να διαμορφωνω το προγραμμα μου και να εχω τοσες ασχολιες, ωστε ελαχιστες να ειναι οι στιγμες που πραγματικα δεν εχω τι να κανω... γιατι ο ανθρωπος οσο καθεται τοσο χαζευει, αδρανοποιειται, ζαβλακωνεται !!!!
Την ερχομενη βδομαδα παμε για να καθαρισουμε το σπιτι και να κουβαλησουμε τα βασικα... και επειτα ερχεται η διακοσμηση του σπιτιου και η μονιμη πλεον εγκατασταση μου...δυσκολευομαι τοσο να το συνειδητοποιησω...ενα ονειρο γινεται πραγματικοτητα...αμην!

Friday, September 17, 2010

Καλο μου ημερολογιο...

Μου ελεψε τοσο αυτη η σελιδα με τα ροζ γραμματακια που γραφει ριτουλαα και με περιμενει καθε φορα που εχω αναγκη να ξεσπασω... απο τοτε που ξεκινησα το λυκειο , ελαχιστες φορες γραφω πλεον...σε χαρτι δεν το συζητω καν, αλλα και στο πισι που καθομαι, λιγες ειναι οι φορες που εχω εμπνευση πλεον.... σχεσεις, προβληματα, διαβασματα.. περασανε τα χρονια...
και με βρισκει αυτη η αναρτηση στην αρχη του 1ου φοιτητικου μου ετους...μετακομιζω στη φλωρινα,σε μια πολη που δεν ηξερα καν κατα που πεφτει στο χαρτη..και η οποια θα ειναι το σπιτι μου για τα επομενα τουλαχιστον 4 χρονια...ανυπομονω και ταυτοχρονα φοβαμαι...οχι τοσο για ο,τι αφηνω πισω,αλλα για αυτα που θα συναντησω μπροστα....
αυτη τη φορα παντως , καθε φορα που θα νιωθω συναισθηματικα φορτισμενη, θα προσπαθω να οργανωσω τις σκεψεις μου, και να αφιερωσω εστω δυο γραμμες στον πιο πιστο μου φιλο, το ημερολογιο μου....... ευχομαι αυτες οι σελιδες να μη χαθουν ποτε, και να τις δειξω στη μελοντικη μου οικογενεια μια μερα... για μενα αυτος ειναι ο πραγματικος θησαυρος...
να βλεπεις πως μεγαλωνει ενας ανθρωπος μεσα απο τις σκεψεις του, απ τον ψυχικο του κοσμο....
αυτα λοιπον,θα τα πουμε συντομα, γιατι επεται επεισοδιακη χρονια !!!!
ειμαι υπερχαρουμενη που κανω αυτην την αρχη αποψε...φιλια!