Back to Florina stuff
Ήρθε και η στιγμή της επιστροφής στα σχεδόν πάτρεια πλέον εδάφη.. τι περίεργη αίσθηση.. το πρώτο φοιτητικό καλοκαίρι και η πρώτη επιστροφή.. γεμάτη κόσμο η φλώρινα.. φεύγεις, έρχεσαι, η ζωή συνεχίζεται.. όμορφα είναι, άλλη η αίσθηση στο σπιτάκι μας.. Σήμερα κάνουμε και την αλλαγή στα μαλλιά, ξανθιές με τη στάμπα απο δω και στο εξής, να δικαιολογείται κάπως και η βλακεία! Ξεκινάω και σιγά σιγά με τη δουλειά, λίγο το διάβασμα για την αμφισβήτου ημερομηνίας εξεταστική, λίγο η πληροφορική και το γυμναστήριο που περιμένουν να εισβάλλουν και πάλι στην καθημερινότητά μου.. θα ναι σαν να μην πέρασε μια μέρα..λες?
Κι όμως, φέτος νιώθω ήδη διαφορετικά.. νιώθω... φοιτήτρια? Δεν ξέρω τι σημαίνει τέλοςπάντων ο όρος αυτός, δεν μου αρέσουν τα ταμπελάκια.. μου αρέσει που ενώ έχω υποχρεώσεις νιώθω μια σχετική χαλαρότητα μέσα μου, μου αρέσει που έχω το χώρο μου,τον υπολογιστή μου και τις ασχολίες μου, μου αρέσει που εδώ νιώθω αφύσικη όταν κοιμάμαι νωρίς και όχι το αντίθετο.. μου αρέσει που μαγειρέυω πλέον και που θέλω να φροντίζω τον χώρο που μένω, που έχω όρεξη για καινούργιες παρέες και γνωριμίες, που δεν έχω λεφτά για πέταμα και πρέπει να σκεφτώ πριν ξοδέψω, στην τελική μου αρέσει που αρχίζω να πιστεύω σε μένα.. να σκέφτομαι πως ό,τι και αν γίνει σε αυτόν τον αναθεματισμένο κόσμο, εγώ, οι κατσαρίδες, η οικογένεια και οι φίλοι μου, θα επιβιώσουμε!!!! Θέλω να αγαπήσω τη ζωή με τα στραβά και τα καλά της, θέλω να εκτιμώ κάθε μέρα που περνάει το γεγονός ότι βλέπω το φως του ήλιου, νιώθω τη ζεστασιά του στο δέρμα μου, γεύομαι τα όμορφα εδέσματά μου-οκ,και το τσιγάρο/αλκοόλ, που μπορώ να χαμογελάω ανα πάσα στιγμή χωρίς να χρειάζεται να κερδίζω το λαχείο.. ακόμη και που κλαίω σα μικρό μωρό καμιά φορά, κι αυτό να το αγαπήσω θέλω, γιατί είναι μέρος του εαυτού μου.. και με αυτόν τον εαυτό εχω ήδη ζήσει και ξεπεράσει αρκετά, για να μη του δίνω την αγάπη μου του αξίζει... στο τελείωμα της πρώτης μου πρωινής μπύρας ever, πίνω στην υγειά μου! Καλημέρα μας!
