justme

Monday, February 26, 2007

Saying what..?

Η ζωη ειναι πολυ περιεργη..εκει που για μια ακομη φορα εχεις ξεκαθαρισει τα παντα μεσα σου..εισαι σιγουρος για το πιο ειναι το σωστο,το καλυτερο για σενα..τι πρεπει να κανεις!!!...Ετσι ξαφνικα,χιλιαδες απιστευτα συναισθηματα σε κατακλιζουν..μισος,θλιψη,λυπη,θυμος..αγαπη.......και αναμνησεις..τοσες αναμνησεις..Και συ,χαμενος για μια ακομη φορα,προσπαθεις να καταλαβεις, να σκεφτεις λογικα!Μα,ποιος οριζει τι ειναι το 'λογικο'?Ποιος μπορει να ορισει τα συναισθηματα?Να ενωσει το μυαλο και την καρδια...να λειτουργησει σωστα,ακουγοντας και τα δυο...
Κακια....ναι,προσπαθω να ειμαι κακια..σε αυτη τη ζωη,δεν μπορεις να επιβιωσεις αλλιως..πρεπει να παψεις να νιωθεις καποια πραγματα...
να ακους,αλλα να μην εισαι εκει.....
να καταλαβαινεις,αλλα να μην νιωθεις...
Απλα να αλλαξεις αυτο που εισαι...Ισως και οχι..μπορει ι κακία να μην ειναι προσποιητη,μπορει να εισαι απλα εσυ!
Μπορει ομως και να ειναι ενα ατελειωτο,κουραστικο θεατρο που αναγκαζεις τον εαυτο σου να υποβληθει..ενα θεατρο που σιγα σιγα σκοτωνει ο,τι αγνο εχει μεινει μεσα στην ψυχη σου..σκορπιζει σκοταδι σε καθε φωτεινη γωνια της καρδιας σου..Στο τελος,αντικαθιστα ολα οσα εισαι..Αλλαζεις....χωρις να το 'χεις καταλαβει εχεις παψει να κανεις το πιο απλο πραγμα στον κοσμο...να αγαπας..απλα σταματας...
Σκεψεις:Καποιοι μπορουν να ξεπερασουν..γιατι οχι και 'συ?...καποιοι ελεγχουν τη ζωη τους, τα συναισθηματα τους...γιατι να μην το καταφερεις και 'συ?...
Καποιοι..........καποιοι δεν αφηνουν ποτε,σε κανεναν να δει το πραγματικο τους προσωπο...γιατι να το κανεις εσυ?για να σε βλαψουν?Για να σε πληγωσουν με την πρωτη ευκαιρια?Γιατι να ανοιχτεις σε καποιον,οσο κοντα σου και αν τον νιωθεις..αφου ξερεις οτι τιποτα,οσο κι αν θελουμε,τιποτα δεν ειναι παντοτινο...
Γιατι λοιπον να διακυνδυνεψεις να πληγωθεις?
Καποιοι-ισως και γω- θα ελεγαν...η ζωη ειναι ενα ρισκο!Ενα παιχνιδι!!!Ζησε το τωρα,ζησε τη στιγμη,πληγωσου,γιατρεψου,συνεχισε!!!Ξανα...και ξανα....Ομως οχι,καποιοι δεν το αντεχουν αυτο...καποιοι δεν εντεχουν να ζουν με τη συνεχη ανασφαλεια του τι τους επιφυλασει το μελλον..και προτιμουν να ζησουν την ζωη...ναι,σαν ενα παιχνιδι..Σαν ενα παιχνιδι με στρατηγικη ομως...ΣΑν ενα παιχνιδι το οποιο οι ιδιοι ελεγχουν..που ανοικω εγω?...μεγαλο το ερωτημα..
Δεν πιστευω οτι θα μαθω ποτε..
Γιατι δεν υπαρχει λογικη στη ζωη μου..
Δεν γινεται...ενω νιωθεις απαισια,ενω νιωθεις οτι τιποτα δεν εχει νοημα,απλα να βοηθας εναν ανθρωπο να κουβαλησει τα ψωνια του και η καρδια σου να γεμιζει αγαπη,τα ματια σου να λαμπουν απο ευτυχια,να θελεις να κλαψεις και μονο που ακους το ποσο χαρουμενο μπορεις να κανεις εναν ανθρωπο με μια τοσο απλη κινηση..
Και μετα...δεν γινεται ενω περιτρυγιριζεσαι απο ανθρωπους που σ'αγαπουν,απο ανθρωπους που νοιαζονται για σενα,που θα θυσιαζονταν για σενα...που τρεχουν στη μεση της νυχτας για να σου φερουν την σοκολατα που λιγουρευτηκες..που παιρνουν δανεια για να μπορεσεις να συνεχισεις αξιοπρεπως την ζωη σου,να εχεις ενα σπιτι..
Ανθρωποι που με ενα σ'αγαπω σου,παιρνουν δυναμη και κουραγιο για να συνεχισουν να σου δινουν τα παντα μεχρι να πεθανουν...

Ε,λοιπον οχι,δεν γινεται να βρισκομαι αναμεσα σε τετοιους ανθρωπους και να υπαρχουν στιγμες,εστω και δευτερολεπτα,που ολα αυτα με αφηνουν παγερα αδιαφορη..δεν μπορω να δεχτω οτι εχω αλλαξει τοσο...ΔΕΝ ΘΕΛΩ!!!!!!!
Θελω πισω τον παλιο μου εαυτο..την παλια Δημητρα..την Δημητρα που ολοι αγαπουσαν,ολου ηθελαν να εχουν διπλα τους γιατι τους γεμιζε χαρα και αισιοδοξια με τα γελια και την αισιοδοξη αποψη της για τη ζωη..που τα ματια της ηταν γεματα απο αγαπη,που εκλαιγε επειδη ενα σκυλακι που καλα καλα δεν ηξερε πεθανε..μου εχει λειψει τοσο,μα τοσο πολυ αυτη η δημητρα...την αγαπαω...πολυ πιο πολυ απ την τωρινη...και ειναι ακομη εκει,βαθεια μεσα μου..την κρυβω απο εναν κοσμο που μονο να την πληγωσει μπορει....και ισως να ειναι καλυτερα ετσι...ισως και οχι...
Ελπιζω απλα καποια στιγμ,η να μπορεσω να ξανανιωσω οπως τοτε..που ολα μου φαινονταν ομορφα...που ηξερα να ζω τη ζωη με τις καλες και τις κακιες στιγμες της...που ειχα απλα βρει τον λογο της υπαρξης μου....ποιος ηταν?
..............................δεν σας λεω!!!!

Wednesday, February 07, 2007

You make me feel so beautiful....lalalalalalalalalalalala...stloumfotlagoudoooo...xazo paidi xara gemato!!!!!!!!!!!!!!! mpoui mpoui!!!!!!!!!!!!111

Tuesday, February 06, 2007

all alone...

Αυτη τη στιγμη......καθομαι μονη μου..στο γειτονικο μας net cafe....εχοντας τοσους γνωστους που αντιπαθω γυρω μου...θελω να εξαφανιστω..αλλα δεν μπορω.......δεν μπορω να φυγω...νιωθω τοσα πολλα..πρεπει καπου να τα πω..η μηπως οχι?μηπως ειναι καλυτερα να κραταω τις σκεψεις μου για τον εαυτο μου?..να κλειστο σε μενα....ισως ετσι παψουν να εχουν ολο αποψη για μενα..να με ξερουν πιο καλα απο οσο θελω......ισως πρεπει να παψω να ειμαι εγω......ειναι ευκολο λες?..δεν ξερω,αλλα θα μαθω συντομα...η χρονια που ερχεται θα ειναι καθοριστικη..πολυ καθοριστικη για μενα,για την ζωη,το μελλον μου...θα κριθουν πολλα....
Ευθυνες...κι αλλες αυθυνες...οταν δεν τις αναλαμβανεις ερχονται κι αλλες...κι αλλες γ να σου υπενθυμισουν τις προηγουμενες.......και τις πολλες επομενες...μα γιατι?ειναι τοσο αδικο να μην μας αφηνουν να ζησουμε τα καλυτερα μας χρονια.....χρονια που περνανε μπροστα απ τα ματια μας..και μεις..απλα τα κοιταμε...δεν μπορουμε να τα αγγιξουμε..να τα χαρουμε!ειναι αδικο!και αυτο που με τρελαινει ειναι οτι για μια ακομη φορα, σε ενα ακομη θεμα......εγω ειμαι απλα αλλη μια που συμβιβαζεται...ποσο το μισω αυτο.....