Miss you...i guess...
περασαν τοσες μερες... που πλεον αναρωτιεμαι αν μου λειπεις εσυ ή απλως εχω συνηθησει να σε σκεφτομαι καθε βραδυ...δεν θυμαμαι καθαρα πως πραγματικα εισαι...σχεδον διεγραψα καθε σου ελλατωμα...επεσα παλι στην ιδια παγιδα...σε εξιδανικευσα....και τωρα μου λειπει η τελεια εικονα σου...οσα νομιζα οτι θα καταφερναμε μαζι...οσα ενιωθα καθε στιγμη που περνουσα στην αγκαλια σου.... μου λειπουνε να ψευτικα λογια σου....για τα οσα ενιωθες, για το κοινο μας μελλον.... μου λειπει η ειλικρινεια που εβλεπα στα ματια σου.... η ευκολια σου τελικα στο να υποκρινεσαι... τι γλυκο θεατρο που ηταν αληθεια...
εκλεισε αποτομα η αυλαια, και με αφησε να αναρωτιεμαι... αν θα μπορουσε να υπαρξει αραγε ενα happy end..σαν να μη προλαβα να δω καθαρα το τελος..σαν να γραφτηκε βεβιασμενα...
ή μηπως γραφεται ακομη? μηπως τελικα το εργο δεν τελειωσε, αλλα βρισκεται στο διαλειμμα του? τα φωτα αρχισαν ξανα να χαμηλωνουν... το βλεμμα μου προσηλωνεται στις κλειστες κουρτινες, στο αδειο σανιδι...
η αγωνια κορυφωνεται..ποιος ξερει τι θα ακολουθησει?
εκλεισε αποτομα η αυλαια, και με αφησε να αναρωτιεμαι... αν θα μπορουσε να υπαρξει αραγε ενα happy end..σαν να μη προλαβα να δω καθαρα το τελος..σαν να γραφτηκε βεβιασμενα...
ή μηπως γραφεται ακομη? μηπως τελικα το εργο δεν τελειωσε, αλλα βρισκεται στο διαλειμμα του? τα φωτα αρχισαν ξανα να χαμηλωνουν... το βλεμμα μου προσηλωνεται στις κλειστες κουρτινες, στο αδειο σανιδι...
η αγωνια κορυφωνεται..ποιος ξερει τι θα ακολουθησει?

0 Comments:
Post a Comment
<< Home