!!!!@@@@####$$$$%%%%%^^^^^&&&&&*****~~~
Ημουν ενα κοριτσι που ζουσε σε ενα ονειρο...στο ονειρο αυτο υπηρχε ενα αγορι...Αγορι συνανταει κοριτσι,κοριτσι ερωτευεται αγορι,αγορι υποσχεται παντοτινη αγαπη,πιστη κ ηλικρινεια..και το αξιοζηλευτο ζευγαρι χανεται στο ηλιοβασιλεμα...
Καπου εκει ξυπνησα...
Οριστικα.
Καπως ετσι συνειδητοποιησα οτι ο πριγγιπας των ονειρων μου δεν ηταν παρα ενα ακομη "κακο παιδι",που καταφερε να με ριξει στην παγιδα του λες και ημουνα καμια πρωταρα..ποια?εγω!Εγω που ημουν η πηγη συμβουλων για οσες φιλες ηθελαν να ποφυγουν τετοιου ειδους τυπους...Εγω λοιπον,πιανω τον εαυτο μου να κλαιει και να οδυρεται μην μπορωντας να καταλαβει οτι ολον αυτον τον καιρο ζει σε ενα ψεμα...οτι δεν υπαρχει αγαπη,ρομαντικες βολτες στην παραλια και υποσχεσεις..υποσχεσεις που γινανε κοιτωντας σε στα ματια..με μια τοσο αληθινη ψευτικη ηλικρινεια....
Οχι,δεν με παρατησε!Οχι,δεν εκανε καποιο μοιραιο λαθος που εριξε την προσωποια του και μου αποκαλυψε ποιος πραγματικα ειναι..οχι.................απλα σκεφτηκα(τι πρωτοτυπο)...ειχα πολυ καιρο να σκεφτω,να επεξεργαστω τα οσα μου λεει..γτ για μενα δεν υπηρχε λογος πια..ειχα βρει τον ανθρωπο μου!Τον ανθρωπο που ο λογος του ηταν νομος,περα απο καθε λογικη!Ο ανθρωπος που νοιαζοταν για μενα,που του εφτανε το χαμογελο μου για να ειναι καλα ολη την υπολοιπη μερα..Σκεφτηκα..και ξαφνικα ειδα πραγματα που τοσο καιρο οι παρωπιδες μου ειχαν φροντισει να μου κρυψουν για τα καλα..και ειδα οτι ολες οι "θυσιες" που ειχε κανει ο "ενας και μοναδικος" για μενα,δεν ηταν θυσιες..ισως στην τελικη αυτος να εβγαινε πιο κερδισμενος απο μενα μεσα απο αυτες..
Ειδα πολλα..και τρομαξα!Τον ειδα απο μια οπτικη γωνια που ποτε δεν ειχα σκεφτει οτι υπαρχει καν...
Και τωρα προσπαθω να μαζεψω τα κομματια μου.........και να βυθιστω ξανα στο ιδιο ψεμα...γτ απλα δεν μπορω να ξεχασω..να ξεπερασω..φερτε μου τις παρωπιδες λοιπον!!!
(to parapano keimeno einai mia paranoisi tis stigmis..den antistixei se kamia pragmatikotita...)
Καπου εκει ξυπνησα...
Οριστικα.
Καπως ετσι συνειδητοποιησα οτι ο πριγγιπας των ονειρων μου δεν ηταν παρα ενα ακομη "κακο παιδι",που καταφερε να με ριξει στην παγιδα του λες και ημουνα καμια πρωταρα..ποια?εγω!Εγω που ημουν η πηγη συμβουλων για οσες φιλες ηθελαν να ποφυγουν τετοιου ειδους τυπους...Εγω λοιπον,πιανω τον εαυτο μου να κλαιει και να οδυρεται μην μπορωντας να καταλαβει οτι ολον αυτον τον καιρο ζει σε ενα ψεμα...οτι δεν υπαρχει αγαπη,ρομαντικες βολτες στην παραλια και υποσχεσεις..υποσχεσεις που γινανε κοιτωντας σε στα ματια..με μια τοσο αληθινη ψευτικη ηλικρινεια....
Οχι,δεν με παρατησε!Οχι,δεν εκανε καποιο μοιραιο λαθος που εριξε την προσωποια του και μου αποκαλυψε ποιος πραγματικα ειναι..οχι.................απλα σκεφτηκα(τι πρωτοτυπο)...ειχα πολυ καιρο να σκεφτω,να επεξεργαστω τα οσα μου λεει..γτ για μενα δεν υπηρχε λογος πια..ειχα βρει τον ανθρωπο μου!Τον ανθρωπο που ο λογος του ηταν νομος,περα απο καθε λογικη!Ο ανθρωπος που νοιαζοταν για μενα,που του εφτανε το χαμογελο μου για να ειναι καλα ολη την υπολοιπη μερα..Σκεφτηκα..και ξαφνικα ειδα πραγματα που τοσο καιρο οι παρωπιδες μου ειχαν φροντισει να μου κρυψουν για τα καλα..και ειδα οτι ολες οι "θυσιες" που ειχε κανει ο "ενας και μοναδικος" για μενα,δεν ηταν θυσιες..ισως στην τελικη αυτος να εβγαινε πιο κερδισμενος απο μενα μεσα απο αυτες..
Ειδα πολλα..και τρομαξα!Τον ειδα απο μια οπτικη γωνια που ποτε δεν ειχα σκεφτει οτι υπαρχει καν...
Και τωρα προσπαθω να μαζεψω τα κομματια μου.........και να βυθιστω ξανα στο ιδιο ψεμα...γτ απλα δεν μπορω να ξεχασω..να ξεπερασω..φερτε μου τις παρωπιδες λοιπον!!!
(to parapano keimeno einai mia paranoisi tis stigmis..den antistixei se kamia pragmatikotita...)

0 Comments:
Post a Comment
<< Home