μ'ακουει κανειειεις?
οι σκεψεις δεν με αφηνουν σε ησυχια,δεν με αφηνουν να αναπνευσω...εχω τοσες υποχρεωσεις..εχω ανθρωπους που περιμενουν να ανταπεξελθω σε καποια πραγματα..κι ομως,εγω ειμαι ακομη εδω..κολλημενη στις σκεψεις μου....να προσπαθω να βρω ακρη..να κανω ψυχαναλιση στον ιδιο μου τον εαυτο..προσπαθω να με πεισω....οχι,δεν ειναι ολα οπως τα βλεπεις..υπαρχει κ θετικη πλευρα στη ζωη...πουν τη ομως ρε γαμω το?που?.........σκεφτομαι...και ας μην την βλεπεις..αν το παιξεις θετικη ολο κ κατι θα βγει..κανεις δεν χανει οταν προσπαθει να ναι αισιοδοξος...πως να εισαι ομως,οταν ολα γυρω σου καταστρεφονται σαν χαρτινοι πυργοι?οταν τα ονειρα σου γκρεμιζονται με ενα φυσιμα..και σε ποιον να μιλησεις οταν ξες οτι εισαι απλα μια σταγονα στον ωκεανο τον προβληματων?...υπαρχεις.....αλλα δεν σε νιωθει κανεις...μιλας...αλλα ποιος πραγματικα ακουει?.....

0 Comments:
Post a Comment
<< Home